Kunstenaars
Genge (51)
Heerhugowaard
“Mijn kunst gaat over mens zijn. Over hoe tegenslag ons vormt en hoe juist daar de kracht kan ontstaan om opnieuw richting te geven aan ons leven. Ik wil de jongeren laten zien dat hun verleden niet hun toekomst hoeft te bepalen. Ik deel mijn kennis en ervaring met hen, maar zij laten mij met hun creativiteit ook weer nieuwe perspectieven ontdekken.”
Genge is beeldend kunstenaar. Hij werd geboren op Curaçao en verhuisde op jonge leeftijd naar Nederland. Die overgang was groot en al snel kwam hij in contact met het leven op straat. Vanaf zijn dertiende bracht hij meer tijd in de gevangenis door dan daarbuiten.Maar daar, in de volwassen detentie in Vught, gebeurde iets onverwachts: hij ontdekte zijn talent voor tekenen. Met niets meer dan een potlood en papier begon hij te creëren. Wat begon als een manier om de tijd door te komen groeide uit tot een artistieke carrière. Kunst werd voor hem een manier om gedachten te ordenen en zichzelf staande te houden.
Inmiddels is zijn kunst uitgegroeid tot een omvangrijk en kleurrijk oeuvre van potloodtekeningen op massief hout, monumentale muurschilderingen en beeldhouwwerk. Zijn werk is een zoektocht naar de relatie tussen licht en duisternis, vrijheid en beperking, kwetsbaarheid en veerkracht. In een tijd waarin we voortdurend beelden binnenkrijgen, probeert Genge afstand te houden en terug te gaan naar zijn eigen verbeelding en fantasie.
Die manier van kijken vertaalt hij naar The Art That Grew From Concrete. Hij wil de jongeren laten zien dat ze via kunst anders naar zichzelf kunnen gaan kijken, met een nieuwe, onafhankelijke blik. Hun verleden hoeft niet hun toekomst te bepalen. Hij deelt zijn netwerk, technieken en kennis maar geeft hen vooral ruimte om een eigen handschrift te ontwikkelen.
Do (21)
Alkmaar
“Kunst helpt mij om op het rechte pad te blijven. Het geeft me rust, structuur en een plek waar ik mezelf steeds beter leer kennen.”
Do (21) groeide op in een onveilige thuissituatie, met verslaving en mishandeling binnen het gezin. Op haar zestiende vluchtte ze van huis en belandde in de jeugdzorg. Vanaf haar achttiende kon ze daar niet meer terecht en raakte dakloos. Na jaren van verlies, verslaving en strijd heeft ze nu een eigen woning en is ze bijna twee jaar vrij van harddrugs. Kunst kwam al vroeg in haar leven. Toen haar vader rond haar zesde in de gevangenis zat, werd ze op school gepest en buitengesloten. In die periode begon ze te tekenen, tekenen gaf rust; even kon ze uit haar eigen hoofd verdwijnen. Die functie heeft kunst nog altijd.
Haar werk is experimenteel. Ze ontdekt graag nieuwe materialen en technieken, maar houdt vooral van zwart-wit potloodtekeningen en beeldhouwen. In een van haar werken verbeeldt ze haar grootste angst: lieveheersbeestjes. Door ze letterlijk uit te vergroten op doek confronteert ze die angst. Zo verandert ze kwetsbaarheid in kracht en neemt ze de regie over haar eigen verhaal.
Bij The Art That Grew From Concrete vond Do meer dan een plek om kunst te maken. Het geeft structuur en dagbesteding, maar helpt haar vooral zichzelf beter te begrijpen, nuchter te blijven en het verlies van haar moeder te verwerken. Haar verhaal eindigt niet bij wat ze meemaakte: het gaat om waar ze nu staat en de richting die ze zelf kiest.
Arash (20)
Heerhugowaard
“Kunst is voor mij een soort parachute. Als alles heftig of onduidelijk wordt, helpt het mij om weer richting te vinden.”
Arash (20) woont met zijn ouders in Heerhugowaard. Vanwege de politieke situatie in Iran besloten zijn ouders alles achter te laten en te vluchten. Eigenlijk wilden ze naar Zweden, maar omdat zijn moeder hoogzwanger was van Arash, bleven ze in Nederland. Arash werd geboren in Alkmaar en woonde het eerste jaar van zijn leven in een asielzoekerscentrum. Kunst was altijd onderdeel van zijn leven. Zijn vader schilderde en verkocht werk in Iran. Als kind keek Arash gefascineerd toe hoe hij werkte, vaak geïnspireerd door de stijl van Bob Ross.
Later ging Arash zelf schilderen en leerde zichzelf kleurgebruik, diepte en perspectief geïnspireerd op de sierlijke vormen die hij kent uit Iran. Zijn werk is vrij en intuïtief, rechtstreeks vanuit zijn verbeelding, met een surrealistische en symbolische laag. Vogels staan voor vrijheid, een roos die overgaat in een hart voor liefde. Ook familiegeschiedenis, de vlucht uit Iran en het verlangen naar vrijheid komen terug. Zijn beelden laten ruimte voor de eigen interpretatie van de kijker. Voor Arash is kunst een parachute: wanneer alles heftig of onduidelijk wordt, geeft schilderen richting en dwingt het hem eerlijk naar zichzelf te kijken.
Bij The Art That Grew From Concrete en in zijn tijd met Genge begon Arash zonder precies te weten waar hij naartoe wilde. Door het maken, de gesprekken en de mensen die hij ontmoette leerde hij zichzelf beter begrijpen. Hij voelt zich nu meer gegrond en ziet duidelijker welke richting hij op wil.
Fatima (23)
Alkmaar
“Dat gevoel – van niets naar iets gaan en kunnen zeggen: dit heb ik gemaakt – raakte me.”
Fatima (23) werd geboren in Engeland en woonde onder andere in Kenia, Egypte en Nederland. Steeds moest ze opnieuw beginnen, met nieuwe mensen en nieuwe culturen. Dat maakte het soms lastig om haar eigen identiteit te vinden, maar het gaf haar ook een brede blik op mensen en de wereld. In Nederland begon Fatima met bijna niets. Ze was een tijd dak- en thuisloos en kampte met werkloosheid, depressie en angsten. Toch was het ook een vormende periode waarin ze mensen ontmoette die als familie voor haar werden.
Toen haar nichtje haar meenam naar een schilderplek, leek het Fatima aanvankelijk niets. Maar zodra ze begon, voelde ze rust. Met muziek in haar oren en een leeg doek voor zich creëerde ze nieuwe werelden. Dat gevoel van van niets naar iets gaan en kunnen zeggen "dit heb ik gemaakt" raakte haar. Haar schilderijen vertellen altijd een verhaal. Op basis van haar eigen ervaringen onderzoekt ze thema's als identiteit, verandering, groei en verbondenheid. In The Tree of Life verbeeldt ze het leven als een boom: de wortels staan voor onze oorsprong, de takken voor de wegen die we bewandelen.
Het werken met Genge veranderde haar blik op kunst en gaf haar het vertrouwen om een eigen stijl te ontwikkelen. Bij The Art That Grew From Concrete leerde ze nieuwe technieken en schilderde ze voor het eerst op grote doeken. Maar het heeft haar vooral meer vertrouwen gegeven, in haar werk als kunstenaar en in zichzelf.
Hana (27)
Alkmaar
“Na alles wat veranderd is in mijn leven, is creativiteit iets wat altijd van mij is gebleven.”
Hana (27) groeide op in Syrië tot ineens alles veranderde. Van de een op de andere dag konden heel veel dingen niet meer die daarvoor vanzelfsprekend waren, zoals naar school gaan. Ze reisde als zestienjarige alleen van Syrië naar Nederland waar ze helemaal opnieuw moest beginnen. Ze werd opgevangen door de jeugdhulp bij Parlan met veel jongeren van wie de ouders niet in Nederland woonden. Hana werd zo al op jonge leeftijd volwassen en leerde haar eigen weg te vinden in Nederland.
Creativiteit speelde al die tijd een belangrijke rol in haar leven. Tekenen en kunst maken geven haar rust en bieden een manier om gevoelens en ervaringen uit te drukken. In haar werk komen haar liefde voor kunst, mode, haar en make-up samen. Gezichten en portretten komen vaak terug en de kleur rood speelt een belangrijke rol en staat voor Hana voor liefde en verbondenheid.
Tijdens dit project werd Hana uitgedaagd om nieuwe technieken te gebruiken om haar ideeën vorm te geven. Zo ontdekte ze een nieuwe kant van haar eigen stijl en manier van werken. Het exposeren van haar werk betekende daarin een belangrijke stap: het maakte haar trots op wat ze had gemaakt en gaf haar meer vertrouwen in haar eigen kunstenaarschap.